حوض نقاشی من

اپرای شناورجان بارتترجمه ی سهیل سُمی چرا اپرای شناور؟ خود کتاب توضیح می دهد. در فصل یک با عنوان "کوک کردن پیانویم".همانطور که یک نوازنده سازش را کوک می کند، جان بارت نیز فصلی را برای کوک کردن قلمش می آورد. در این فصل توضیح می دهد که داستانش مانند یک اپرای شناور است که روی یک قایق اجرا می شود. قایقی که روی رودخانه شناور است و تماشاگران در دو طرف رودخانه. این موضوع باعث می شود تماشاگران همه ی ماجرا را نبیند و در جریان تکه تکه هایی از ماجرا باشد. به این ترتیب آنچه که به تازگی بسیار در نوشتن رمان اهمیت پیدا کرده، احترام به تخیل و فکر خواننده، در این کتاب بسیار حوض نقاشی من...

لطفا کمک کنید و خانواده ای را از نگرانی برهانید.شروع کردم به خواندن کتاب "گفتگوی در کاتدرال" اثر یوسا. یک عالمه شخصیت هست در این داستان. البته مشکل خانواده - همون که شما قرار است برهانیدش- فقط این نیست. بلکه هر شخصیت با نام های مختلف می آید: یک بار با اسمش، یک بار اسمِ فامیل، یک بار با لقب، یک بار هم با شغل اش. تازه داستان هم خطی روایت نشده و هر بار شما باید بفهمید که در چه زمانی، چه کسی، با چه کسی، حرف می زند. اگر دوستان خیلی توصیه به خواندنش نکرده بودند رها می کردم و اگر مال کتاب خانه نبود، ... حوض نقاشی من...

درک یک پایان جولین بارنزترجمه ی حسن کامشاد کتاب قبلی را تمام نکرده بودم. نگاهی به این کتاب کردم و چند صفحه ی اول و ... 50 صفحه خواندم ... و نصف کتاب ... بعد دیگر نتوانستم و دوباره خواندم. تمام شد. اگر چه هنوز هم درک نکردم پایان را. سخت است درکش. مصاحبه ای در آخر کتاب آمده که هنوز نخواندم و دو نقد خوب در روزنامه شرق. باید آنها را هم بخوانم. شاید حتی یک بار دیگر کتاب را بخوانم. بعد دوباره می نویسم. پ.ن: فقط می توانم بگویم که یکی از بهترین ها است. داستان جذاب و پر تعلیقی است. اگر چه محتوی بسیار مهم است در این کتاب، اما در عین حال زیبایی روایت فدا نشده است. غافلگیری های ز حوض نقاشی من...

گاهی می ترسم. از قدرت کلمات. حتی وقتی خیلی ضعیف هستند. حتی در ضعف شان هم قدرتی هست. ماندی می گفت تو مسئول برداشت آدمها از کلامت نیستی. حتی اگر حرف های تو منجر به خودکشی کسی شود! اما مگر می شود این را باور داشت. حتی اگر زخم کوچکی زده باشی. اما آنها که کلمات را برده اند تا به قله ای نشانه اند، آیا ترسیده اند؟ وقتی تیشه به ریشه ی اعتقادات مردم و احساسات مردم می زدند، مثل فرهاد که بر کوه، آیا از این که کوه بر سرشان ریزش کند ترسیده اند؟ جوابی قطعی نمی توان داد به این پرسش. اکنون که ذهنم دوباره به عدالت اعتقاد آورده، سخت است فکر کنم می توان هر حرفی را زد و تیشه را هر حوض نقاشی من...